ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਉੱਚੀ ਛਾਲ: ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਆਟੋ ਚਾਲਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ 22 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ
ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਾਂ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਅਦਭੁਤ ਦਾਸਤਾਨ ਛੁਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਿਕਾਰਡ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਕ ਤਾਕਤ ਦੇ ਦਮ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦੇ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਾਨਸਿਕ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਦਾ ਮਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ। ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਰਾਦੇ ਫੌਲਾਦੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਰ ਗੁਜ਼ਰਨ ਦੀ ਅੱਗ ਬਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਰੀਬੀ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ, ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਅਥਾਹ ਕਮੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਨਾਕਾਮੀਆਂ ਵੀ ਕਦੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦੀਆਂ। ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਜਗਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਰੂਹ ਨੂੰ ਝੰਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਹਾਣੀ ਕੇਰਲ ਦੀ ਸਟਾਰ ਮਹਿਲਾ ਐਥਲੀਟ ਐਂਸੀ ਸੋਜਨ ਐਡਾਪਿਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਿਖੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਟਰ-ਸਟੇਟ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਜਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਗੂੰਜ ਅੱਜ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਲੰਮੀ ਛਾਲ (Long Jump) ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਐਂਸੀ ਸੋਜਨ ਨੇ ਪੂਰੇ 22 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਕੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੱਚੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮਿਹਨਤ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਾਈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਵਕਤ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਿਕਾਰਡ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮਹਾਨ ਐਥਲੀਟ ਅਤੇ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਅੰਜੂ ਬਾਬੀ ਜਾਰਜ ਨੇ ਸਾਲ 2004 ਦੀਆਂ ਏਥਨਜ਼ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੌਰਾਨ 6.83 ਮੀਟਰ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਉਡਾਣ ਭਰ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਖਿਡਾਰਨ ਇਸ ਰਿਕਾਰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ-ਤੇੜੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸਾਹਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ ਸੀ। ਇਸ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਹਾੜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਕਲਿੰਗਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦੀ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਐਂਸੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੰਜਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ 6.88 ਮੀਟਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਛਾਲ ਮਾਰੀ, ਤਾਂ ਖੇਡ ਜਗਤ ਦਾ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਰਿਕਾਰਡ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਕੇ ਬਿਖਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਐਂਸੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।
ਬਚਪਨ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਅਧੂਰਾ ਸੁਪਨਾ
ਐਂਸੀ ਸੋਜਨ ਦੀ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀ ਚਮਕ ਅੱਜ ਜਿੰਨੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਉੰਨਾ ਹੀ ਹਨੇਰਾ, ਦਰਦਨਾਕ ਅਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਐਂਸੀ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਮਾਰਚ 2001 ਨੂੰ ਕੇਰਲ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਅਤੇ ਪੱਛੜੇ ਤੱਟਵਰਤੀ ਕਸਬੇ ਨਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸੋਜਨ ਈ.ਟੀ., ਪੇਸ਼ੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਆਟੋ-ਰਿਕਸ਼ਾ ਚਾਲਕ ਹਨ। ਇੱਕ ਆਟੋ ਚਾਲਕ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਇੰਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੀ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਦਿਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਲਈ ਵੀ ਜੱਦੋਜਹਿਦ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੁਰਾਕ ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਪਰ ਇਸ ਗਰੀਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਪਨੇ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਸਨ। ਐਂਸੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਐਥਲੀਟ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਪੈਸੇ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਕਮੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਬੋਝ ਕਾਰਨ ਉਹ ਕਦੇ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਨਾ ਉਤਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਆਟੋ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਸੋਜਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਧੀ ਐਂਸੀ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਰਫ਼ਤਾਰ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਥਾਹ ਪਿਆਰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਸੰਕਲਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੰਧ ਨਹੀਂ ਬਣਨ ਦੇਣਗੇ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਟੋ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਵਾਰੀਆਂ ਢੋਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਐਂਸੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਖੁਰਾਕ (Diet) ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਦੇ ਸਪਾਈਕਸ ਜੁੱਤੇ ਮਿਲ ਸਕਣ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਦਵਾਈ ਲਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਧੀ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਫੀਸ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਭਰਦੇ ਸਨ। ਐਂਸੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਵੇਰੇ 4 ਵਜੇ ਉੱਠ ਕੇ ਕੜਕਦੀ ਧੁੱਪ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਇਸੇ ਕਾਬਲੀਅਤ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਦਮ 'ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਨੇਵੀ (Indian Navy) ਵਿੱਚ ਚੀਫ਼ ਪੈਟੀ ਅਫ਼ਸਰ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੀ, ਜਿਸਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਦੇ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ।
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਨੇ ਸਾਥ ਛੱਡਿਆ, ਪਰ ਹੌਸਲੇ ਨੇ ਨਹੀਂ
ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥ ਛੱਡਣ ਲੱਗ ਪਵੇ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਬਲੀਅਤ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਵੇ। ਸਾਲ 2026 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਐਂਸੀ ਲਈ ਕਿਸੇ ਬੁਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਹਾਰਮੋਨਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ (Hormonal Issues) ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਸੰਤੁਲਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਗੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਜ਼ਨ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਛਾਲ ਦੇ ਐਥਲੀਟ ਲਈ ਵਜ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਿੱਲੋ ਵਧਣਾ ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਐਂਸੀ ਦਾ ਵਜ਼ਨ 60 ਕਿੱਲੋ ਤੋਂ ਪਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਫੁਰਤੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਖੇਡ ਮਾਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਐਂਸੀ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਕਗਾਰ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕੇਗੀ।
ਪਰ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਚੈਂਪੀਅਨ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਡੇ ਨਹੀਂ ਟੇਕਦਾ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਝੋਂਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਐਂਸੀ ਨੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਤਾਨ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਕੋਚ ਦੀ ਯੋਗ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਬਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੂਗਰ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਨਮਕ ਦੇ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 6-6 ਘੰਟੇ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਅਣਥੱਕ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਿਜ਼ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਜ਼ਨ 5 ਕਿੱਲੋ ਘਟਾ ਕੇ 55 ਕਿੱਲੋ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਜ਼ਨ ਘਟਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਮੁੜ ਵਾਪਸੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।
ਕਲਿੰਗਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦਾ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਲ
ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਕਲਿੰਗਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਉਸ ਦਿਨ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਐਥਲੀਟਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਲੰਮੀ ਛਾਲ ਦੇ ਫਾਈਨਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਐਂਸੀ ਸੋਜਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਜਲਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼, ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਰਿਹਾ, ਜਿਸਨੇ ਖੇਡ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਦਲ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ:
| ਕੋਸ਼ਿਸ਼ (Attempt) | ਛਾਲ ਦੀ ਕੁੱਲ ਦੂਰੀ (Distance) |
|---|---|
| ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ | 6.73 ਮੀਟਰ |
| दੂਜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ | ਫਾਊਲ (Foul) |
| ਤੀਜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ | 6.67 ਮੀਟਰ |
| ਚੌਥੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ | 6.72 ਮੀਟਰ |
| ਪੰਜਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ | 6.88 ਮੀਟਰ (ਨਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ) |
| ਛੇਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ | 6.69 ਮੀਟਰ |
ਜਦੋਂ ਐਂਸੀ ਆਪਣੀ ਪੰਜਵੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲਈ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਉਸ ਆਟੋ ਰਿਕਸ਼ਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਕਮਾਈ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਜ ਇਸ ਮੁਕਾਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਦੌੜੀ, ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਡਾਣ ਭਰੀ ਕਿ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਕ ਦੇ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਏ। ਇੰਝ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਵਕਤ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੇਤ ਦੇ ਪਿਟ (Sand Pit) ਵਿੱਚ ਲੈਂਡ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਦੂਰੀ ਮਾਪਣ ਵਾਲੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਡਿਜੀਟਲ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਜਦੋਂ 6.88 ਮੀਟਰ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਚਮਕਿਆ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਤਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉੱਠਿਆ। ਅੰਜੂ ਬਾਬੀ ਜਾਰਜ ਦਾ 22 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ 6.83 ਮੀਟਰ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਹੁਣ ਇਤਿਹਾਸ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਐਂਸੀ ਸੋਜਨ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨਵੀਂ 'ਲਾਂਗ ਜੰਪ ਕਵੀਨ' ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਸਫ਼ਲਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ: ਵਡੱਪਣ ਦੀ ਮਿਸਾਲ
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੰਕਾਰ ਆਉਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ। ਪਰ ਐਂਸੀ ਸੋਜਨ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹਾਨਤਾ ਉਸਦੀ ਖੇਡ ਦੇ ਨਾਲ-ਸੁਭਾਅ ਉਸਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਐਥਲੀਟ ਅੰਜੂ ਬਾਬੀ ਜਾਰਜ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਐਂਸੀ ਨੇ ਬੇਹੱਦ ਭਾਵੁਕ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਅੰਜੂ ਮੈਡਮ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਪੜ੍ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਿਡਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਬੁਲੰਦ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਰੂਹ ਫੂਕੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਅੱਜ ਜੋ ਵੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ 'ਤੇ ਮੈਡਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।"
ਐਂਸੀ ਦਾ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2023 ਦੀਆਂ ਹਾਂਗਜ਼ੂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2025 ਦੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸਿਲਵਰ ਮੈਡਲ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਸਾਲ 2026 ਦੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਇੰਡੋਰ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਲਿਆਈ ਸੀ। ਪਰ 6.88 ਮੀਟਰ ਦੀ ਇਹ ਛਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੇਮਜ਼ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਅੱਜ ਐਂਸੀ ਦੀ ਇਸ ਕਾਮਯਾਬੀ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਹਨ... ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਟੋ ਅੱਜ ਮਾਣ ਨਾਲ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ (Moral)
ਐਂਸੀ ਸੋਜਨ ਦੀ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਗਾਥਾ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਦਾਨ ਚਾਹੇ ਖੇਡ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ, ਜਿੱਤਦਾ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਰੀਬੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹਾਲਾਤ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਰਾਪ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦਾ ਜਜ਼ਬਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਜ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਐਂਸੀ ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਧੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਚਾਨਣ ਮੁਨਾਰਾ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚੀ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੀ ਰਹੇਗੀ।